Karakol

Woensdag 19 augustus 2015, Karakol

Pancakes als ontbijt en een stuk of twintig Germanen die de binnenplaats bezet hielden aan hun eigen tafeltjes gezeten en hun eigen ontbijt bereidden. Een voor een moesten ze natuurlijk uitgebreid naar het toilet en douche en zo hielden ze de wastafels en het karige sanitair bezet. Ze moesten ook eerder weg zijn, want op de binnenplaats blokkeerden ze ons busje en buiten stond de truck precies voor de ingang. We waren blij dat we ff binnen konden gaan ontbijten en er ging een zucht van verlichting door de overgeblevenen, eindelijk rust! Toen de truck al een tijdje weg was, zagen we nog een paar wandelschoenen in een grote maat staan. Die konden niet anders dan van de Duitsers zijn geweest. Iemand van het guesthouse belde met de truck en die zullen wel niet blij zijn geweest dat ze moesten omkeren.
Toen alle bagage was ingeladen gingen we op pad. Omdat lunch onderweg wat moeilijk was qua eetgelegenheden, stelde onze chauffeur voor om in een yurt tentenkamp aan het Issyk Kul meer te gaan lunchen. Omdat de lunch om twaalf uur zou zijn zouden we eventueel nog ff kunnen gaan zwemmen. Het Issyk Kul meer is op het Titicaca meer na het tweeds grootste alpiene bergmeer ter wereld. Toen we op een handdoekje in het zand lagen te bakken en we voor en achter ons de sneeuwbedekte pieken van het Tien Shan gebergte konden aanschouwen was dat toch wel een rare gewaarwording. Om half twaalf, na een hoop theater geobserveerd te hebben van incidentele toeristen die allemaal uit het kamp moesten vertrekken omdat een grote groep er aan kwam, hadden we er genoeg van en gingen ons omkleden in een nog lege yurt. Net op tijd want de lunch was al klaar. De Lachman soep was erg lekker gekruid en ging helemaal op, net als de salade, met als dessert nog een aantal schijven meloen. Toen konden we goed gevoed weer op pad.
We stopten onderweg nog uitgebreid bij Jeti Öghüz om foto's van het rode bergmassief te maken. Twee formaties waren bijzonder, het 'gebroken hart' en een stukje verder op de 'seven bulls'. Los van de Kirgisische legendes, deed het ons met name denken aan Bryce Canon, mooi!

Tegen drie uur kwamen we in onze slaapgelegenheid aan. Onze ensuite kamer is lekker luxe met eigen douche en toilet. Onze chauffeur slaapt om de een of andere persoonlijke reden ergens anders, hij heeft blijkbaar mot met de eigenaresse. Om 7 uur gaan we gezamenlijk in het plaatsje Karakol ergens eten en tot die tijd liggen we lekker in de schaduw wat te lezen en te relaxen.
Ook hebben we nog even de omgeving verkend. Recht tegenover ons stroomt een hard stromend riviertje. Toen we een bruggetje gevonden hadden en wat straten doorliepen kwamen hoe kan het ook anders bij een winkeltje uit waar ze koud bier verkopen. Héél handig om te weten. Verder doet de omgeving erg Russich aan, zowel de huizen als de bewoners.
Het diner was zeer geslaagd. Het eten was erg lekker, het bier koud en de tijd vloog voorbij. Nu nog een warme douche, wat lezen en dan is het bedtijd.